Salgın vesilesiyle bir kere daha gördük ki; üretim, üretim, üretim… Hangi şart ve koşul altında olursak olalım ve ne yaşıyorsak yaşayalım; sonuçta dönüp dolaşıp yine üretimin kapısında duruyoruz…
Misal, meslek liseleri…
Senelerce “Memleket Meselesi” diye boşuna haykırılmamış demek ki… Zira süreçte öyle bir üretim seferberliği başlattılar ki; Avrupa ülkelerinin satın almak için bile bulamadığı maskeyi bu ülkede “bedava” dağıtılır hale getirdiler…
Bu genel bir örnek…
Peki, yerel de yok mu buna benzer adımlar?
Var elbette…
Örneğin Büyükşehir Belediyesi bünyesinde faaliyet gösteren ESMEK’ler…
Buralarda görevli personeller ve kursiyerler, sağlıkçılar için her gün yüzlerce koruyucu tulum dikip, sağlık kuruluşlarına teslim ediyorlar…
Demek ki neymiş…
Bu ülkede ve bu şehirde gerektiğinde her türlü zorluğun üstesinden gelinebiliyor, her türlü ihtiyaç da rahatlıkla giderilebiliyormuş…
*
Şu sıralar herkesin kullandığı klişe bir söz var ya:
“Hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacak” diye…
Evet öyle…
Önümüzde artık yepyeni bir süreç var…
Her fırsatta vurguluyoruz, salgın sonrası dönemde ayakta kalabilecek olanlar, kendi kendine yetebilecek ülkeler olacaktır diye…
Yani?
Yanisi şu:
Ya her alanda üreterek kendi gücümüzden güç alacağız ya da üretenlere ömrü billah muhtaç kalacağız…
*
Gelelim hükümetin bu konuda ne yaptığına…
Süreç tarımla başladı, tamam…
Çiftçilerin ekip biçmesi ve üretmesi için tonlarca tohumluk gönderildi, ona da tamam…
Peki, ya hayvancılık?
Hükümetin ilerleyen dönemler için bu alandaki tasarrufunu açıkçası merak etmiyor değiliz…
İlaveten ilgili kurum ve kuruluşların şu aşamada neler yaptığını da…
Neyse…
Bekleyelim ve görelim bakalım…
