Bilge demiş ki: "Acı yoksa daha çok acı var",
Ustalar haklıymış, boşluk insanı çok yakar.
Yalnızlık giz sığınağı, sığ bir hazla canlanır,
Tek başına yürüyenin söyle neyden korkusu var?
Söyle bilge, bu sükûtun biti nereden kanlanır?
***
Minnetim yok hiç kimseye, borcum sadece vefaya,
Uzaklar yakın olur da yakınlar sığmaz dünyama.
Yanımdakiler ip atlar, arkamdakiler türküde,
Karşımdaki başka yerde, herkes ayrı bir öyküde;
Söyle ustam, hani nerede bu yoğurdun karası?
***
"Yoğurt kara" demiş biri bilgeye, günün birinde,
Bilge demiş: "Bilemem ki, karası belki dibinde."
Göreceli her şey usta, izafi görüşler içinde.
Net ne var ki şu hayatta; dünya elips, biz fani,
Bizi tutan, bizi bağlayan ince bir klips gibi;
***
Kopsa dünyayla bağlar, ne kalır ki insandan geriye?
Söyle ustam, anlatabildim mi, yoksa dönsem mi geriye?
***
M. Tevhit Gülseven / Konya 2026