Ne hasta ne ölü, sahipsiz yerde mi kalır?
Sıra bir gün herkese gelir, bugün banadır,
Oysa yürek taş değil, her şeyi taşıyamaz,
Vefasız insanların, kayadan bir yüreği vardır!
***
İnsan bilse ki hayat ne kadar kısadır,
İş güç, çoluk çocuk, hevesle geçer hızlıdır,
Bir bakarsın yıllar geçmiş, pişmanlıklar büyümüş,
Sofrada eksilen biri, yol gözlemekten çürümüş,
***
Gam ile kederde zaman ağırdır, yavaştır,
Bir bakarsın sevdiklerin göç etmiş, acı kayıptır,
Zaman, alıp götürür ne varsa yanımızda,
Tırmalar vicdanın kalbini, dağlatır da dağlatır!
***
Söyleyin vefasızlara, yalnızlık suç değil,
Ateşi köze sorun, yalnız kalınca olmuş zail.
Bu türküyü yazdım ne yakınmak ne yakarış,
Deli duygulardır bu dizeler, boyun eğmek değil.
***
Damlaya damlaya biriken dertmiş meğer,
Sönen ateş külünü unutur derler,
Ben bir yalnız ağacım sert rüzgarlarda,
Dalım mı kırıldı, kalbim mi, içim böyle söyler!
***
M. Tevhit Gülseven Konya / Ağustos 2026