banner537
Bir yaşam düşünün. 
Yıllarca devlet kapısında çalışmak.
25 yıl…
Sonra “Haydi Abbas vakit tamam” denilerek emekli olma devri.
Ardından ise emekliliğin keyfini yaşamak yerine çileli bir hayat!
Evet, bu yazıda emeklilerimizin sorunlarından biraz bahsedeceğim.
Geçenlerde Türkiye Emekliler Derneği’ne gittim haber için. Dernek Başkanı Ümit Bingöl açıklama yapacaktı.
Konu rutindi. Başkanın konuşmasının bitmesi ile birlikte emekliler sardı etrafımızı. Herkes birşeyler anlatıyor, ben de anlamaya çalışıyordum ama nafile!. Yaşlı bir ablamız vardı dikkatimi çeken. Kendisini kanser hastasıymış. İlginç bir kelime kullandı.
Dedi ki, “Ey gazeteci, ADIMIZ EMEKLİ, SOYADIMIZ DİLENCİ. Bize bu yapılan revamıdır”.
Evet bu kelimeyi duyduktan sonra yaşlı ablamız açtı ağzını yumdu gözünü. Bir başka emekli bu kez feryat etti. “Eziliyoruz. Emekliliğin keyfini çıkaramıyoruz. Resmen sürünüyoruz. Biz derdimizi kime anlatacağız”.
Sadece iki emeklinin feryadı ile kalmadı daha niceleri dertlerini anlattı. Çalıştığım iş yerinden emekli olmayı herkes gibi ben de çok istiyorum.
Ama gelin görün ki emeklilerin sorunlarını dinledikten sonra içimden “emekli olmak gelmiyor artık. Döndüm başkana dedim ki “ya siz dertlerinizi siyasilere neden anlatamıyorsunuz”.  
Dernek başkanı Ümit Bingöl öyle ilginç şeyler söyledi ki üzülmedim dersem yalan olur.
Bingöl, “Bakın yıllardır bizim derneğin kapısını bırakın milletvekillerini siyasilerin yerel temsilcileri bile açmadı. Kime ne söyleyelim. Biz ayaklarına gitmek istedik ama hepsi adeta kaçacak yer aradı. Kime nasıl ve ne anlatalım” dedi.
Emekli perişan. Emekli mağdur. Emekli çaresiz.
Törenlerde boy gösteren ve sadece kutlama mesajları ile gündemde kalmaya çalışan Erzurum  Milletvekilleri bu kadar umursamaz olamaz.
Hadi iktidar partisinin vekilleri ayrı bir havaya bürünmüş peki ya MHP’nin genel başkan yardımcısı olan ve aynı zamanda Erzurum milletvekili Oktay Öztürk neden duyarsız.
Sadece on merdiven alt katında olan emekliler derneğine neden hiç uğramadı.
Acaba çok mu uzakta ondan mıdır!.
Yoksa kâla mı almak istemiyor.
Aldıkları maaşla geçinemeyen ve adeta dilenci pozisyonuna giren emeklilerin sorunlarına kim çözüm bulacak.
Dilenci diyorum çünkü gözümle gördüğüm bir olayı anlatacağım.
Dernek binasında karşılaştığım emeklilerden bazıları yöneticilerden beş lira on lira para istediklerine şahit oldum.
Siyasiler emekli olduklarında “SÜPER EMEKLİ” ünvanı ile binlerce lirayı ceplerine indirirken, işçi emeklileri aldıkları maaşlarla borçlarını dahi ödeyemiyor.
Evet emeklinin boğazından et geçmiyor. Emekli sabah kahvaltısında salam veya sosis yiyemiyor. Belki de bir tas çorba ile günü geçiriyor. Peki emeklilere bu reva mı.
Birileri saltanat sürerken birilerinin ezilmesi ne derece doğru. Bir sonraki yazımda yine emeklilerin sorunlarını sizlerle paylaşacağım.
Dernek başkanlığına seçilen Ümit Bingöl ve yönetiminin neler yaptığı sizlerle paylaşacağım.
Yeni yönetim neler yapıyor. Yeni yönetim kimlerin yanında. Ve daha neler neler.
Haaa bu arada bir sonraki yazımda hangi belediye başkanının “benim emekliler ile işim olmaz” gibi tavrını da dile getireceğim. 
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner531